Ortodoksluk ve kültür: Tutarsızlık BİRLİK

UDC 271.2 + 008

Ortodoks kültürü görünüyor Tutumu (Özellikle tarafından) nasıl, по меньшей мере, tutarsız, iç çelişkileri muzdarip. Ortodoksi kültür yol açar ve ondan alır; aldığı ve kabul; Ona ve onu reddeder çekiyor. O, İncil dili konuşan, “taşlar toplar ve bunları atma”.

Hıristiyanlığı kabul etmeyin “yabancı” Kutsal Kitap, Bir parçası haline açmayın onların, в “Eski Ahit”, tabanı yeniden biçimlendirme tabanına? Hıristiyanlık dünya kültürünü beslemek değil mi, onun Protestan içeriği doyurarak, İncil sahneleri ve karakterleri? Şairler İncil metinleri ilham vermez, ressamlar, peygamberlik bakanlığı kültür yüksekliklere mimarlar?

Birçok uluslar için, в том числе – Rus, İncil ayrılmaz kültür diline bağlıdır, komut ile. Dünyada ilk basılı kitap (Ülkemizde dahil olmak üzere) dini kitaplar vardı, Hıristiyan Kitaplar.

С другой стороны, Hıristiyanlık putlara karşı hareket etmeyin, tanımamak, по сути дела, bir sanat formu olarak heykel? Heykel yönelik bu tutum sadece XVIII yüzyılda ülkemizde kırıldı, Hala Ortodoks insanlar yaldızlı bazı korkmuş ile bakmak rağmen “Putlar” Ortodoks azizler (преп. Saratov ve diğerleri Serafimler.).

Ortodoksluk satırlar, karşı konuşmayın ressamlar ressamlar, Yeni Ahit Trinity göstermeye cesaret? O XIX yüzyılda, bu tiyatro gibi karşı ayaklanmış değil “Okul ahlaksızlık”? Mı değil tutkular seri ve modern mekanlara karşı hareket? Serbestilik modern hümanist kültürüne karşı etmeyin, Kültürel çoğulculuk doğal tolerans? Natüralizm ve soyut sanat karşı olumsuz tutumları ifade etmeyin? Reklam etmeyin “putperestlik” Neo-Paganizm ve tamamen seküler bilimcilik ve teknokratik çeşitli biçimleri? Другими словами, Ortodoksluk, kültür şey alarak, Diğerleri reddetmek. Более того, o, Hatta alarak, отвергает…

Православие в мире окружают две культуры: одна – мировая, меняющаяся от эпохи к эпохе и от континента к континенту. Другая – тихая, молчаливая, сопровождающая православие – культура молитв, культура богослужений, культура религиозного искусства. Иногда она выплескивается в красочном великолепии богослужений, в величественности и возвышенности храмов, в красноречии церковных “златоустов”. Эта культура не является по отношению к православию чем-то чужеродным, но и она поставлена им в определенные рамки. Православие не превращается в набор культурных традиций, передающихся от поколению к поколению. Православие воюет с “обрядоверием”, с любой абсолютизацией культурных традиций. Культура никогда не становится для православия “высшей ценностью”.

Христианство появилось два тысячелетия назад. Оно пришло в мир, köy halkı, gelişmenin çeşitli aşamalarında karşı karşıya – DİKO ve medeniyetler barbarlıkların tarafından. Eski medeniyetler arasında Hıristiyanlığın ortaya çıkması gelişi ile mukayese edilebilir “богоизбранного” народа в “землю обетованную”. Евреи пришли не в край дикой природы, а в край, освоенный другими народами, “окультуренный”. Но эта земля была заповедана евреям Богом. Так и мир, в котором появляется христианство, чуждый христианству, Tanrı buyurduğu. Yahudiler neredeyse beş yüz yıl önce İsa Mesih'in görünümü Mesih bekliyordu, ve Hıristiyanlığın yabancı dünyası “jajdal” Hristiyanlık.

Hıristiyanlar Tanrı'nın bu dünyaya gelmek. То, Ne onları birleştiren, – o kültürü değil, которая, чаще всего, farklı olması, bağımlı zaman, koltuklar, sosyal çevre, nerede “gücün”. Onlar birleştik “rehberlik” Kutsal ruh, görüş anlaşması, oybirliği, Üzerinde ve alacalı yükselen “shtetl” Dünya Kültürü, Onları eğitmek.

Ortodoksluk (Doğu Hıristiyanlık gibi), Katoliklik (Batı Hıristiyanlık gibi) orada bin yıl önce. Hıristiyanlık, manevi temeller dokunulmazlığını kabul, Yedi Ekümenik Konsil geliştirdi. Katolik ayrıca temel geliştirmeye devam, tamamlayan ve Creed güncelleme. Protestanlık, XVI yüzyılda şekil aldı, insan zihninin hümanist pozisyonları kültünün vakıfların revizyonu düzenlenen ve led, çalışıyor “modernleştirmek” kendisi, Onun zamanında gerçekleri ile uyumlu hale getirdi.

Bu gibi görünüyor, Kendi dogmatizm içinde Ortodoksluk kültür dünyasından kopuk, özerk varlığı transfer, Sabit hale, Her zaman bu değişen dünyada kalır. Ama o kadar değil. Dünya kültürü ile iletişim Ortodoksluk gerçekleştirilmektedir. Ortodoksi ile bağlı “akım” kültür, в частности, onun aziz aracılığıyla, Yeni aziz aracılığıyla, Yeni Şehitler üzerinden, Bu değişen dünyada yaşayan ve Hıristiyan inanç dünya kültürü ile birlikte rulman. Hıristiyanlık devam ediyor “filizlendirmek” dünyanın kültür yoluyla. Mirovaya kültür yatay, Hristiyanlık – dik. Kültür toprak uzanır, Hristiyanlık – göksel.

Hıristiyanlık bir karşı-olarak ortaya çıkmaktadır. Yaratılışçılık İtiraf, mevcut dünya sanctifies, Onun eschatology – Mevcut kültür yalanladı, Mevcut dünya. Hıristiyanlar – Gezginlerin, Bu topraklarda dolaşıp “Erek”, Sonsuzluğa. Hıristiyanlık antik yabancı oldu. Bu “nadmirnogo” saklanır ve daha sonra. Hıristiyanlık, farklı medeniyetleri ve kültürleri nüfuz, dokunaklı, ama onlarla karışarak değil. Bu bir rastlantı değildir, Bu tarihsel zaman insanlık ölçülür “koordinat sistemi” Hristiyanlık. Hristiyanlık – Bu eksen, hangi çeşitli dönemler modern zamanlara antik tüm insanlık tarihini sinirli, medeniyet büyüme, inişler ve çıkışlar kültür.

Alınan redaktsiyu18.05.12